วันแม่แห่งชาติ

เตรียมพร้อมสู่ AEC 2558

ที่มา : ศูนย์พัฒนาฝีมือแรงงานจังหวัดปทุมธานี

The beginning of "The Dragons Move Co,. Ltd."

Our hearts in early (until today) that We never thought that it retreated. From the beginning I had no money to THB From the beginning, not even a handful of space to stand. From the beginning, the rich limit. And many other factors that are not advocating that we walk. But we have reached today. If the starting point of the Dragons Move Co,. Ltd. Moody's would be from the date of February 11, 2554 until this year, almost two years into it and we have several events ago. We go through those events with the heart that does not give up. Our work is attention to detail at every step. Pace we are moving cautiously as they have intelligence. Think and ponder every step. With the way that we never went. If a step is missed everyone scattering. It has tested us this lesson as well. But we were back together again. Until today. The day that we have seen. I would have to eat enough to stomach it. Enough to stand on a shady shelter.

Here is the place where everything is possible. "The idea is to determine the action" if it appears from this word. Thought it would be great. It looks like it will have to be done. But what is beyond thought. Order to achieve the idea came to be, but it does not know what is. Heart is not surrender. With unity. And with the support and merit. They have come together in this. Let us live together happily.


Source: Co-ordinator.

จุดเริ่มต้นของ "บริษัท ดราก้อนส์ มู้ฟ จำกัด"

หัวใจของพวกเราในยุคเริ่มต้น(จนกระทั่งวันนี้)นั้น พวกเราไม่เคยคิดถึงคำว่าถอยเลย จากจุดตั้งต้นที่ไม่มีเงินซักบาท จากจุดเริ่มต้นที่ไม่มีพื้นที่แม้เพียงหยิบมือที่จะให้ยืน จากจุดเริ่มต้นที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยข้อจำกัด และอีกหลายๆปัจจัยที่ไม่ได้เกื้อหนุนให้พวกเราเดินได้ แต่พวกเราก็เดินมาถึงวันนี้ ถ้านับจากจุดตั้งต้นของบริษัท ดราก้อนส์ มู้ฟ จำกัด ก็คงต้องนับจากวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2554 จนถึงวันนี้ก็ปีกว่าๆเกือบจะ 2 ปีเข้าไปแล้ว มีหลายๆเหตุการณ์ที่พวกเราผ่านมา พวกเราผ่านเหตุการณ์ต่างๆเหล่านั้นมาด้วยหัวใจที่ไม่ยอมแพ้ การทำงานของพวกเรานั้นใส่ใจในรายละเอียดทุกขั้นทุกตอน จังหวะก้าวของพวกเรานั้นก้าวไปด้วยความรอบคอบเท่าที่ปัญญาของพวกเราจะมี คิดและไตร่ตรองทุกย่างก้าว ด้วยความที่เป็นทางที่พวกเราไม่เคยเดิน ถ้าก้าวพลาดก็ต่างคนต่างกระเจิง ซึ่งก็เคยมีบทเรียนแบบนี้มาทดสอบเราเช่นกัน แต่เราก็กลับมารวมตัวกันใหม่ได้อีกครั้ง จนมาเป็นวันนี้ วันที่พวกเรามีสมาชิกอย่างที่เห็นกัน พอจะมีที่อยู่ที่กินให้พออิ่มท้องบ้าง พอให้มีที่ยืนหลบแดดหลบฝนบ้าง

ณ ที่แห่งนี้ เป็นที่ที่เป็นไปได้ทุกอย่าง "ความคิดจะเป็นตัวกำหนดให้เกิดการกระทำ" ถ้าจากคำๆนี้ก็ดูเหมือนว่า ความคิดมันจะยิ่งใหญ่ ดูเหมือนว่ามันจะสั่งให้เกิดการกระทำได้ แต่สิ่งที่อยู่เหนือความคิด ที่จะสั่งให้เกิดความคิดขึ้นมาได้ ก็น่าจะมี แต่ไม่รู้ว่าคืออะไร ด้วยหัวใจที่ไม่ยอมแพ้ ด้วยความสามัคคี และด้วยความดีและบุญมาเกื้อหนุน ทำให้พวกเราได้มารวมตัวกันอยู่ที่ตรงนี้ ก็ขอให้พวกเราอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข

แหล่งที่มา : Co-ordinator

สงครามระหว่างปลวกกับมดแห่งสารขันธ์

เนินดินแห่งสารขันธ์มีต้นไม้ใหญ่ ใบดก ครึ้ม ให้ความร่มรื่นแก่สรรพสัตว์ที่อยู่อาศัยได้แก่ สัตว์สี่เท้าสองเท้า ปลวก มดและแมลงนานาพันธุ์ สัตว์ทุกประเภทมีวิถีชีวิตตามธรรมชาติของมัน ปลวกสร้างจอมปลวก พวกมันกินเนื้อไม้เนื้อดินที่มันอยู่อาศัย มันกัดกร่อนกรวดหินดินทรายเพื่อทำรังและปราสาทปลวกใหญ่โต ขยายวงกว้าง ส่วนเหล่ามดก็ทำรังแต่พอตัวไม่ยิ่งใหญ่ อยู่บนต้นไม้บ้างหรือใต้ดินบ้าง บางกลุ่มก็สร้างรังใต้ดินจนกลาเป็นเครือข่ายโยงใยไปทั่วเนินดิน ใต้ต้นไม้ใหญ่มีอายุหลายพันปี ต้นไม้เหล่านี้ได้ทำความร่มรื่นและให้ร่มเงาแก่สรรพสัตว์สืบเนื่องมายาวนาน

เมื่อไม่กี่ปีมานี้ พวกปลวกเริ่มแสวงอำนาจพยายามลุกล้ำอาณาเขตพื้นที่ของมด ซึ่งเป็นเจ้าของพื้นที่มานานแสนนาน ฝูงปลวกและบริวารไชชอนดินและพยายามทำลายรากแก้ว ที่พยุงต้นไม้ใหญ่ที่เป็นแหล่งพักพังของมด พญาปลวกและบริวารกระทำทุกวิธีทางที่จะโค่นต้นไม้ใหญ่ให้ได้เพราะพวกมันมองเห็นอาหารอันโอชะคือเนื้อไม้ของลำต้น กิ่ง ก้านและใบ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หลังจากต้นไม้ตายกลายเป็นซากหรือขอนไม้ขนาดใหญ่ พวกมันก็หวังจะได้ครอบครองกินเนื้อไม้ ขยายอาณาเขตแดนปลวกให้ไพศาล

เมื่อเห็นการรุกรานขอปลวกที่มีเป้าหมายล้มล้างต้นไม้แห่งชีวิตของตน ฝูงมดไม่ยอมจึงประดาหน้าออกมาต่อต้าน บรรดาพ่อมด แม่มด และบริวารมด ซึ่งห่วงใยบ้านเมือง ก็กรูออกมาประท้วง และขัดขวางสร้างกลุ่ม”พันธมด” ขึ้น พวกมดเขียวซึ่งทำหน้าที่ปกป้องอาณาจักรมดจำนวนไม่น้อยสวมผิวเป็นมดเขียว แต่เนื้อในกลายร่างเป็นปลวกไปก็ไม่น้อย

ฝ่ายปลวกก็ตั้งกองทัพ “เพื่อปลวก” สามารถรวบอำนาจได้เบ็ดเสร็จ ไม่นานก็เกิดวิกฤติ เมื่อ “พญาปลวก” ไชชอนผืนแผ่นดิน ที่เป็นที่อยู่อาศัยร่วมกันของสรรพสัตว์ ทำให้มดที่หวงแหนต้นไม้และแผ่นดิน อดรนทนไม่ได้ จึงลุกฮือต่อต้าน เกิดการต่อสู้กันขึ้น กลายเป็นสงครามสู้รบกัน ระหว่างปลวกกับมดอย่างต่อเนื่องกันมาหลายปี เหตุเพราะพญาปลวกและบริวารปลวก ได้กัดกร่อนกินรากแก้วและแผ่นเนินดินจนเกิดจอมปลวกผุดขึ้นไปทั่ว รากต้นไม้และสิ่งปลูกสร้างถูกปลวกกัดจนผุกร่อน จนบ้านเมืองจะพังทลาย พญามดเขียวตัวหนึ่งพร้อมบริวารมดสีเขียวซึ่งมีอำนาจมากว่า ก็ออกมาขับไล่ฝูงปลวกจนทำให้พญาปลวก หลบหนีออกไปนอกเนินสารขันธ์

หลังจากพญามดเขียวยึดอำนาจ การต่อสู้ก็สิ้นสุดลง พวกปลวกมุดหัวลงดิน พวกมดก็ลืมตาอ้าปากได้บ้าง เมื่อพญามดเขียวออกมายึดแผ่นดิน ทำให้ทั้งปลวกและมด สงบศึกได้พักหนึ่ง แต่พวกมดสีอื่นก็ผิดหวัง เมื่อพญามดเขียวมอบอำนาจให้ อัครมดเขียวตัวหนึ่งขึ้นครองอำนาจเป็นหัวหน้ามดแทน พี่มดตัวนี้เชื่องช้าไร้ความสามารถจึงไม่ได้กำจัดปลวกให้หมดสิ้นแต่กลับสร้างความชื้นให้ปลวกขยายพันธุ์ได้รวดรวดเร็ว อย่างคาดไม่ถึง ไม่นานเนินสารขันธ์ก็ถูกพวกปลวกรวบอำนาจและครอบครองเนินดินเบ็ดเสร็จอีกครั้งหนึ่ง ยังความไม่พอใจให้พวกมดและสัตว์อื่นเป็นอย่างยิ่ง จนทำให้เกิดกระแสความปรองดองและการแก้กฎเนินสารขันธ์ เพื่อให้พญาปลวกซึ่งถูกพญามดเขียวขับไล่ สามารถกลับเข้ามาอยู่ในอ้อมแขนของพวกปลวกได้

โดยธรรมชาติปลวกกับมดแตกต่างกัน ปลวกจะไชชอนกัดกินเนื้อไม้ ลังกระดาษและสรรพสิ่งที่มันอยู่อาศัย ส่วนมดจะหากินนอกรังของมัน สัตว์สองประเภทนี้จึงแตกต่างกัน หากฝ่ายหนึ่งกินบ้านกินเมือง อีกฝ่ายคงไม่ยอม มองหาความปรองดองระหว่างมดกับปลวกคงเป็นไปได้ยาก ยกเว้นมดจะกลายพันธุ์เป็นปลวกไปเสียเอง เหมือนพญามดเขียวที่ยึดอำนาจไปเมื่อปี 2549 บัดนี้ก็กลายพันธ์เป็นพวกปลวกไปแล้ว พญามดเขียวตัวนี้ ภายหลังในปี 2555 ก็ถูกวิญญาณพญาปลวกสิงสู่ เกลี้ยกล่อม จนกลายร่าง เปลียนวิญญาณเป็นพวกปลวกไป อย่างอดสูใจยิ่ง

อนิจจา เนินดินแห่งสารขันธ์ มีกรรมอะไรจึงทำให้ปลวกสามารถแพร่พันธุ์ขยายพันธุ์อย่างรวดเร็วเช่นนี้

หากประเทศไทย เป็นเนินดินสารขันธ์ มีนักการเมืองปลวกกินบ้านโกงเมืองคงสิ้นหวัง รูปร่างประเทศไทยก็คงกลายเป็นจอมปลวกขนาดใหญ่ จะยังเหลือนักการเมืองมดที่จะคอยคานพลัง “ธนาธิปไตย” ของนักการเมืองอยู่บ้างหรือไม่ ประชาชนไทยที่ห่วงใยบ้านเมือง จะไม่พยายามช่วยกันกำจัดนักการเมืองปลวกให้หมดสิ้นจากแผ่นดินไทยเลย หรือ
อย่างไร?

ที่มา : ศาสตราจารย์ ดร.ชัยงค์ พรหมวงศ์ http://qa.msu.ac.th/msu_blog/?p=6083